നിരാശാജനകമായ കുറ്റസമ്മതം

ലഹരി പുരണ്ട ഡർബാറുകളിൽ
ഗസലുകളുടെ സ്വരധാരകൾ
പതഞ്ഞു പൊന്തുമ്പോൾ
എനിക്കുകാണാം,
വെളിച്ചം തെളിച്ചുകൊണ്ടൊരു മാലാഖ..

ഓ... ദൈവമേ..,
ഞാൻ തളർന്നുപോകുന്നു...
എന്റെ ഭവനം വിട്ടു നീ പോകുക,
ദയാപരമായതെല്ലാം
നിന്റേതുമാത്രമാണ്.........

എന്റെ ഏകാന്തതയിൽ,
എന്റെ ഇരുട്ടിൽ
എനിക്കൊരു സ്വർഗ്ഗമുണ്ട്‌..
എനിക്കറിയാം...,
എന്റെ ഭവനത്തിന്
പരാജയപ്പെട്ട
തടവുകാരന്റെ മുഖമാണ്....

ഇരുട്ടുപരക്കുമ്പോൾ മടുപ്പറിയാത്ത
മൃഗതുല്യമായ കാമത്തിന്റെ
സ്നിഗ്ധതകളിലേയ്ക്ക്‌
എനിക്ക്‌ കൊമ്പുകോർക്കണം....
പലരുടേയും നെഞ്ചിലിഴഞ്ഞ
നേർത്ത വിരലുകൾ
മടുപ്പറിയാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും
എന്നിൽ........
ഓ..... നിശാചരി, എനിക്കൊരു പെഗ്ഗ് കൂടി
പകർന്നു തരൂ.......

അത്താഴത്തിന് കമനീയമായ-
ലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യഹൃദയം
ഉറപ്പായും നമുക്കാഗ്രഹിക്കാം..
ഏറ്റവും വിലകുറഞ്ഞതും,
ഏറ്റവും സ്വാദിഷ്ടവും
ഇതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല...
എത്രയെളുപ്പമാണ് ഒരു ഹൃദയം
കൈപ്പിടിയിലാകുന്നത്‌......
പുറമേ ചോരയുടെ ഗന്ധമുണ്ടെങ്കിൽ
സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ശരീരം പൂഴ്ത്തിവയ്ക്കാം...
അമർന്നുപോകുന്ന നിലവിളിയും പിടച്ചിലും
ഒരു തീവണ്ടിയൊച്ചയിൽ ഒളിച്ചുവയ്ക്കാം..
ഒടുവിൽ, എല്ലാം....എല്ലാമൊരു
ഗസൽ അവസാനിക്കുന്നപോലെ......

ഓ.... നിശാചരി, എനിക്കുറക്കം വരുന്നു,
എന്റെ അവസാന പെഗ്ഗ് കൂടി
പകർന്നു തരൂ.......